Ik had papieren, maar die zijn... de zee
Scene 25


Pieter Vos is aangespoeld in Engeland, maar in plaats van een gastvrije ontvangst, wordt hij langdurig verhoord omdat de geallieerden willen voorkomen dat er spionnen het land binnen komen.

DRAMA: INT. PATRIOTIC HOUSE — VERHOORKAMER

Een sombere kamer in een oud scholencomplex: het Patriotic House in Wandsworth. Vermoeid en geprikkeld zit PIETER in een felle lamp achter een tafel.

PRESENTATRICE (V.O.)

De Engelsen zijn vastbesloten om de Duitsers tegen te houden en nemen geen enkel risico. Uit angst voor spionnen worden de Engeland¬vaarders soms wekenlang ondervraagd.

De ondervrager blijft steeds buiten beeld.

ONDERVRAGER (O.S.)

Pieter, was het toch? Pieter Vos?

PIETER

Ja. Ik had papieren, maar die zijn... De zee. Ik ben ze kwijtgeraakt.

ONDERVRAGER (O.S.)

Net als die zogenaamde vriend van je?

PIETER zucht en herhaalt voor de zoveelste keer:

PIETER

We waren al twee dagen onderweg en toen begon het zo te waaien. Mijn peddel was gebroken en Louis—

Hij breekt zijn zin af en slaat een hand voor zijn ogen.

ONDERVRAGER (O.S.)

Fascinerend, hoor. Je persoonsbewijs raak je kwijt, een vriend verdwijnt zomaar... Alleen een duif heb je nog bij je. Een postduif nog wel...

Gefrustreerd laat PIETER zich terugvallen in zijn stoel.

ONDERVRAGER (O.S.)

Waarom, 'Pieter Vos'? Wat voor boodschap wilde je terugsturen? Hoe sterk de luchtafweer is? Of waar de Engelse vloot ligt?

PIETER

IK BEN GEEN SPION! WAAROM GELOOFT U ME NOU NIET?! IK WIL ALLEEN MAAR NAAR DE KONINGIN EN DAARNA VECHTEN TEGEN DE MOFFEN! VERDER NIETS!

Stilte.

ONDERVRAGER (O.S.)

Dus jij beweert dat je ‘Pieter Vos’ bent?

PIETER zucht en laat zich terugvallen in zijn stoel.

Meer teksten

Lange dagreis naar de nacht

Maarten hit the bull's eye with Long Day's Journey Into Night

P. Ptasjkin

Andere teksten

© Maarten van der Duin | wildwords, 2011-2021