Wees dan een jager! Met je grote mond!
Scene 14


Als Donna commentaar levert op de cursus van Menno, reageert hij laconiek en dat schiet bij haar in het verkeerde keelgat.

INT. HUIS DONNA / KEUKEN / AVOND 1

Een houten spatel roert in een pannetje met romige mosterdsoep, terwijl er voorzichtig een scheutje cognac bij wordt gegoten. Donna proeft er heel geconcentreerd met een theelepeltje van: hm, niet slecht. Naast de soeppan sputteren twee entrecots op een bed van ui en champignons. Donna verkruimelt er wat verse peterselie boven. Op het aanrecht prijkt al een salade met walnoten en mandarijn.

MENNO (O.S.)

Mmm!

Donna draait zich om naar Menno, die van buiten komt en haar een kus geeft.

MENNO (CONT.)

Goedmakertje?

DONNA

Hoezo?!

Terwijl hij een walnoot uit de salade pikt:

MENNO

Ik had een opstand vanmiddag. Opeens kritische vragen over de 'Zeven regels voor echte mannen'. Of ik die zelf wel naleefde.

DONNA

O?! Typisch.

Menno steekt nu een slablaadje in z'n mond en kauwt erop.

MENNO

Ja. Iemand moet ze opgestookt hebben.

DONNA

Goh... (Beseft) Maar het is toch ook raar?!

Menno kijkt haar aan.

DONNA (CONT.)

Je praat over 'het failliet van de geëmancipeerde man, over een 'hernieuwd bewustzijn... En voor mij maak je een ontbijtje (Lacherig) met een bloemetje erbij.

MENNO

(laconiek) Jij verkoopt toch ook Oosterse kunst?

Hij kijkt om zich heen.

MENNO (CONT.)

En die zie ik hier niet staan.

DONNA

Dat is heel wat anders. Gewoon voorwerpen. Decoratie. Maar die cursisten van jou denken dat ze het wondermiddel hebben voor een gelukkiger leven.

Menno heeft met een vork een champignon uit de pan gevist en steekt hem in z'n mond.

MENNO

Mooi toch?!

DONNA

Nee, dat is pathetisch. Want binnen mum van tijd vallen ze weer terug in hun oude patroontje.

MENNO

Bij sommigen werkt het.

DONNA

Het kán niet werken! Want het is volslagen onzin. Een puberale fantasie van een stel losers die hun mislukte leven probeert te verklaren.

MENNO

(stoïcijns) Nee, dat vind ik niet.

Zijn kalmte brengt Donna's bloed aan het koken.

DONNA

Maar het IS zo! Een scheef huwelijk krijg je niet op de rails, doordat een man met zijn vuist op tafel gaat slaan. Zo ging het misschien in de middeleeuwen, maar daar trapt tegenwoordig geen vrouw meer in.

MENNO

(doodkalm) Dat zeg jij.

Donna is nu ieder gevoel voor relativering kwijt.

DONNA

O ja?! O ja?! Nou, DOE het dan! Pas die trucjes dan toe op mij!

Menno grinnikt om haar militante houding en dat prikkelt haar nog meer.

DONNA (CONT.)

Wees dan een jager! Met je grote mond! Komop! Waar blijf je nou?!

MENNO

(grinnikt) Doe een beetje rustig, joh.

En met z'n vork wil hij weer een champignontje uit de pan prikken.

DONNA

(brult) Mooi niet!

Ze pakt de pan van het vuur en lazert de entrecotes in de vuilnisbak. De salade vliegt erachteraan en de soep wordt geloosd in de gootsteen. Menno is heel wat gewend, maar staat hier toch even van te kijken.

DONNA (CONT.)

Want dat hoeft NIEMAND bij mij te proberen. JIJ mag de kaart lezen in de auto, maar IK zit achter het stuur. JIJ mag iets lekkers bestellen in het restaurant, maar IK betaal de rekening. Duidelijk?!

MENNO

(nuchter)Nee, daarmee red je een relatie.


Meer teksten

Salomé

Maarten finely feels the genre and style of the performance, its nature

Valentin Varetski, hoofdregisseur

Andere teksten

© Maarten van der Duin | wildwords, 2011-2021