Besluip me niet zo, man!
Tekstfragment


Door de schuld van dandy Teddie zijn enkele trein-passagiers gestrand op een verlaten stationnetje en opgesloten in de wachtkamer. De zenuwen van iedereen zijn tot het uiterste gespannen.

INT. STATION - WACHTKAMER

Ongemerkt is de deur van het kassakantoor opengegaan en geruisloos komt TEDDIE naast CHARLES staan. Die kijkt opzij en schrikt zich lam.

CHARLES

(geërgerd) Besluip me niet zo, man!

TEDDIE

(verontwaardigd) Nou ja zeg! Eerst praat ik te veel, dan weer te luid en als ik helemaal niets zeg, is het ook niet goed!

CHARLES

Blijf gewoon uit mijn buurt, dan is alles opgelost.

TEDDIE

Ik wil u beiden juist even spreken.

CHARLES

O?

TEDDIE

Ja. Ik ehh... wil u waarschuwen.

PEGGY

(nerveus) Waarvoor dan?

TEDDIE

Nou, weet u... Ik heb zo'n akelig vermoeden... dat we in groot gevaar verkeren.

PEGGY

O mijn God!

CHARLES

Is dit weer éen van uw grappen?

TEDDIE

Integendeel. Gewoon een voorgevoel dat er nog iets staat te gebeuren.

PEGGY

(paniekerig) Ik voel het ook! Zo duidelijk!

Ze begint zenuwachtig door de wachtruimte te ijsberen.

CHARLES

(tegen Teddie)Ziet u dan niet wat u aanricht?! Hou toch uw mond!

TEDDIE

Maar u moet me geloven: het ergste gaat nog komen!

PEGGY

Ik geloof u!

CHARLES

Wat dan?! Wat staat ons volgens u te wachten?!

TEDDIE

Ja, dat is het vreemde... Dat weet ik niet.

Charles kijkt hem grimmig aan.

TEDDIE (CONT.)

Daarom moet u mij iets beloven.

PEGGY

(nerveus)Wat moeten we beloven?! Wat?!

TEDDIE

Als er iets onaangenaams gebeurt, laat u zich dan leiden door mij.

Stilte.

CHARLES

(zacht) Door u?

TEDDIE

Precies. Kan ik op uw steun rekenen of niet?

PEGGY

Maar wat gaat u dan doen?!

TEDDIE

Dat is nou het grappige... Ik heb nog geen flauw idee.

CHARLES

(dreigend) Door u?!

TEDDIE

Ja. Is dat zo vreemd?

CHARLES komt dreigend op TEDDIE af en die deinst achteruit in een hoek.

CHARLES

(woest) U bent de hele reden dat wij hier zitten! Door u is het hier onaangenaam en ondraaglijk! Het enige grote gevaar hier dat bent u!

PEGGY

(gilt) Charlie, alsjeblieft, niet doen!

Gealarmeerd door het rumoer komen RICHARD, ELSIE, JULIA en STERLING de wachtruimte binnengesneld.

TEDDIE

Ik voel me gevleid.

CHARLES

Met uw bespottelijke maniertjes, uw misplaatste geintjes en uw stuitende gebrek aan respect voor uw medemens. Uw aanwezigheid hier is niet te harden!

TEDDIE

De jongens van de Club zouden trots op me zijn.

CHARLES

Dus doet u ons een genoegen... (grijpt Teddie in de nek en draait zijn arm op z'n rug. Zo duwt hij hem richting kassakantoor)... en laat ons met rust!

PEGGY

Niet vechten, Charlie, er zijn al problemen genoeg!

CHARLES

Die ben ik juist aan het oplossen.

TEDDIE

(tegen richard) Uhh, als het niet teveel moeite is... Doe iets!

RICHARD

O, sorry, u heeft gelijk.

Hij snelt naar de deur van het kassakantoor en houdt hem voor Charles open. Die werpt Teddie naar binnen, neemt de sleutel eruit en draait de deur op slot.

CHARLES

Ziezo. Dat voelt al een stuk beter.

RICHARD

(geamuseerd) Ik kan u geen ongelijk geven.


13 in de oorlog

Deze serie staat op eenzame hoogte van perfectie

Peter Rottier

(Docent Mens & Maatschappij)

Andere teksten

© Maarten van der Duin | wildwords, 2011-2021