Als iemand ons huwelijk heeft vergald dan ben jij dat.
Scene 11


Emma doet een beroep op haar schoondochter Sophie om haar ex-man Max tot bezinning te brengen.

INT. PENTHOUSE / VOORDEUR & KEUKEN & WOONKAMER / DAG

KEUKEN: Bloemen worden in een vaas geschikt.
Met een schort om en plastic handschoenen aan snijdt Sophie bloemstelen schuin af en zet ze vervolgens in een vaas, waar al een heel, artistiek boeket is ontstaan. Dan wordt er een paar keer ongeduldig op de voordeurbel gedrukt.

SOPHIE

Ja-ja, ik kom al.

Ze doet de voordeur open en Emma stapt zonder enige begroeting naar binnen.

EMMA

Jij moet naar Max toe.

Sophie zucht en doet de voordeur dicht.

SOPHIE

Goedemiddag, Emma. Een tijd niet gezien, Emma. Hoe gaat het ermee, Emma?

Alsof ze dit helemaal niet heeft gehoord:

EMMA

Jij moet met hem praten, zodat hij weer met beide benen op de grond komt.

SOPHIE

Max leidt nu zijn eigen leven.

Ze loopt naar de keuken, waar ze de laatste bloem schikt en komt met de vaas de kamer weer in.

EMMA

Onzin. Jij bent nog steeds zijn vrouw of jullie nu gescheiden zijn of niet.

SOPHIE

Hij heeft een nieuwe liefde.

EMMA

(onverwacht fel) Pfft. 'Nieuwe liefde'. Die lellebel van de Graaf!

SOPHIE

Mij lijkt ze heel aardig.

EMMA

Het is een berekenend kreng, dat alleen maar uit is op z'n geld. Haar eigen vader heeft geen cent te makken, dus haalt ze het maar bij een ander!

SOPHIE

Max is zelf oud en wijs genoeg om voor zichzelf op te komen. Die heeft geen 'chaperonne' meer nodig.

EMMA

Het had z'n dochter kunnen zijn!!

SOPHIE

Dat zegt toch niks. Je eigen man was ook een stuk ouder!

EMMA

(ziedend) Dat was heel anders! Dat was echte liefde en geen puberale bevlieging. Kijk naar 'm! Er komt geen zinnig woord meer uit. Hij is z'n leven aan het vergooien. En dat moet jij hem duidelijk maken!

SOPHIE

Waarom zou ik?

Emma wordt opeens gevaarlijk kalm:

EMMA

Omdat het jouw schuld is, dat hij het spoor bijster is.

Sophie kijkt vragend op.

EMMA (CONT.)

Als er een evenwichtige en gelijkwaardige vrouw naast hem had gestaan, was dit niet gebeurd. Je hebt hem nooit een stabiel en liefdevol thuis kunnen geven en dit zijn de gevolgen.

Sophie is met stomheid geslagen.

EMMA (CONT.)

Wees blij dat ik je nu de kans geef om iets terug te doen.

Dit is de druppel voor Sophie:

SOPHIE

IK HEB GENOEG GEDAAN! Ik heb jaren geknokt voor m'n huwelijk met Max, tot ik besefte dat het hopeloos was. Want er stond altijd iemand tussen ons in. EN DAT WAS JIJ! Geen enkele beslissing kon worden genomen zonder jouw goedkeuring. JIJ regelde het huis, JIJ bepaalde de inrichting, JIJ koos de school voor de kinderen. Max kon zelfs geen broek kopen, zonder zich af te vragen wat JIJ daarvan vond. Als iemand ons huwelijk heeft vergald, dan ben JIJ dat.

Emma wordt overweldigd door de felheid van Sophie.

SOPHIE (CONT.)

Nu pas heeft hij de moed om z'n eigen hart te volgen. En misschien heb je gelijk en is zijn relatie met Sjoukje inderdaad een vergissing. Maar dan wel ZIJN EIGEN vergissing. Voor het eerst doet Max wat hij ZELF wil. En dan zou ik hem nu onderuit moeten halen?!

Ze kijkt Emma doordringend aan.

SOPHIE (CONT.)

Geef nou eens één goede reden waarom.

Het blijft even stil. Dan staat Emma op en loopt naar de deur. Zonder Sophie aan te kijken:

EMMA

(Zacht) Omdat je diep van binnen nog van hem houdt. Ergens in je burgerlijke hoofd leeft nog de hoop dat hij bij je terugkeert...

Ze doet de deur open en vertrekt, Sophie in gedachten achterlatend.

Meer teksten

14 Tagebücher des Ersten Weltkriegs

Selten hat das Fernsehen den Wahnsinn des Kriegs so nah gebracht.

Hauke Friederichs

(Zeit Online)

Andere teksten

© Maarten van der Duin | wildwords, 2011-2021