Ik koester onkuise gedachten.
Scene 18 Tekst


In de biechtstoel vertelt Emma aan pastoor Donier dat ze verliefd is geworden op een andere man.

INT. KERK / BIECHTSTOEL / DAG

Emma zit geknield in een afgesloten biechtstoel met haar gezicht vlakbij het gaas, waarachter Donier aandachtig luistert.

EMMA (fluistert schuldbewust)

Ik koester onkuise gedachten.

DONIER

Dat is heel menselijk.

EMMA

Toch voel ik me schuldig, want ik heb mijn man zaliger destijds trouw beloofd.

DONIER

Liefde is iets om te koesteren en niet om jezelf mee te kwellen.

EMMA

Ook als die nooit beantwoord zal kunnen worden?

DONIER

Heeft hij een ander?

EMMA

Zo kun je het noemen.

Het blijft even stil.

DONIER

Ja, dan is jouw liefde onmogelijk.

EMMA

Ook als hij hetzelfde voelt voor mij?

DONIER

Heeft hij dat gezegd?

EMMA

Nee, maar ik zie het aan de manier, waarop hij naar me kijkt. Ik voel het als hij naast me staat.

Haar mond raakt bijna het gaas met daar vlak achter Donier, die met ingehouden adem luistert.

EMMA (CONT.)

Hoe hij mij in z'n armen zou willen nemen. Me zou willen kussen, alsof z'n leven ervan afhangt. En ik kan hem wel toeschreeuwen: doe het dan! Maar hij houdt zichzelf tegen. Alsof hij zich verstopt voor z'n eigen gevoel.

DONIER

Misschien heeft hij meer tijd nodig.

EMMA

Denk je?

DONIER

Ware liefde laat zichzelf niet ontkennen. Ooit kiest hij voor jou.

EMMA

Hoe weet je dat zo zeker?

DONIER

Zo zijn mannen. Bang om op te geven, wat ze hun hele leven hebben opgebouwd. Dat kost tijd. Hoe oud is hij?

EMMA

Net zo oud als ik.

DONIER

Succesvol?

EMMA

Op zijn manier, ja.

DONIER

Gelovig?

Het blijft even stil. Dan komt het hoge woord eruit:

EMMA

Jij bent het, Louis.

Ze wacht op zijn reactie, maar het blijft stil.

EMMA (CONT.)

Vanaf het eerste moment dat ik je zag. Het spijt me als ik je in verlegenheid breng. Maar dat had ik nooit gedaan, als ik niet zeker wist dat jij ook iets voor mij voelde. Want het is wederzijds. Dat kun je niet ontkennen. Toch, Louis?!

Ze wacht op zijn reactie, maar weer blijft het stil.

EMMA (CONT.)(Smekend)

Zeg, dat je ook iets voor mij voelt, alsjeblieft. Zeg het me!

Na een eindeloze stilte wordt het gordijntje opengetrokken. Donier vlucht weg van de biechtstoel. Z’n voetstappen gaan steeds sneller en galmen door de kerk.
Emma schaamt zich dood en zakt ineen.

Meer teksten

The Servant Wife

Side-splittingly funny and brilliantly performed

Brian Cook

Andere teksten

© Maarten van der Duin | wildwords, 2011-2021