We blijven tenminste bij elkaar
Scene 15-16


Roos is met haar ouders opgepakt door de Duitsers en vastgezet in doorgangskamp Westerbork. Iedere maandag-avond worden de personen opgesomd, die de volgende dag naar de vernietigingskampen zullen worden afgevoerd.

LOCATIE: WESTERBORK — (DOODLOPENDE) RAILS

De PRESENTATRICE staat naast de (omkrullende) rails.

PRESENTATRICE

Iedere dinsdag vertrekt er een trein uit het kamp en gaan er zo'n duizend Joden op transport.

De PRESENTATRICE haalt het treinbord tevoorschijn met: WESTERBORK — AUSCHWITZ-BIRKENAU.

PRESENTATRICE

Naar Auschwitz, Sobibor, Bergen-Belsen of Theresienstadt. Niemand weet precies wat daar gebeurt, maar dat het heel erg is, staat wel vast.

Ze laat het bord weer zakken.

PRESENTATRICE

Op de avond voor het vertrek, wordt pas verteld wie er meemoeten.

Op de achtergrond klinkt de stem van de KAMPMEDEWERKER.

KAMPMEDEWERKER (V.O.)

Carla Bronkhorst en haar kinderen Robert, Grietje en Maurits.

VROUWENSTEM (V.O.)(wanhopig)

NEE! NEE! ALSJEBLIEFT!

DRAMA: INT. BARAK — BOVENSTE STAPELBED

Op het bovenste stapelbed zit ROOS naast haar MOEDER en beiden luisteren met ingehouden adem naar de namenlijst. De KAMPMEDEWERKER verheft zijn stem om boven de wanhoops¬-kreten van CARLA BRONKHORST uit te komen.

KAMPMEDEWERKER (O.S.)

Frits van Dam, Mathilde van DAM, Heintje, Jonas en Andries.

CARLA BRONKHORST (O.S.)

ALSJEBLIEFT! STUUR IEMAND ANDERS MAAR NIET M'N KINDEREN!

ROOS en MOEDER wisselen een blik, maar blijven gespannen luisteren. Het geschreeuw van CARLA gaat over in gehuil.

KAMPMEDEWERKER (O.S.)

Liselot den Hartog...

ROOS (TEGEN MOEDER)

Hij is voorbij de 'g'!

Beiden slaken een zucht van opluchting.

KAMPMEDEWERKER (O.S.)

... Met haar kinderen Louis, Abraham en Yvonne.

ROOS leunt ontspannen tegen een spijl van het bed.

ROOS

Ik was al bang dat we de voorstelling morgen zouden missen! Jij komt toch ook?

KAMPMEDEWERKER (O.S.)

En tot slot: Max van Gennep, Theresa van Gennep… Roos.

Volkomen lamgeslagen kijken ROOS en haar MOEDER elkaar aan, terwijl op de achtergrond spontaan wordt gezongen en gejuicht van opluchting. Het hoofd van VADER verschijnt.

VADER

We blijven tenminste bij elkaar.


Meer teksten

Kids of Courage

Dein Drama-Teil ist wirklich stark! Das Buch hat mich berührt.

Lene Neckel

(Kinder- und Familienprogramm SWR)

Andere teksten

© Maarten van der Duin | wildwords, 2011-2021