We kunnen toch wel iets doen?!
Scene 19


Astrid en haar collega's verzorgen een ebola-patiënt, terwijl Bart het helemaal laat afweten, omdat hij doodsbang is voor het virus.

INT. SEH / BEHANDELKAMER 1

Een inferno: in hun witte lijkgewaden staan Astrid en Irma over Chris gebogen en werken koortsachtig om hem in leven te houden. De man bloedt nu uit alle lichaamsholten en zijn bed is doorweekt: meerdere straaltjes druppelen aan de onderkant van het matras op de grond, waar zich donkerrode plasjes hebben gevormd. Er zijn drie infusen aangebracht, waarvan twee met bloed en éen met plasma. Het derde infuus heeft een drukzak: om de vijf minuten vervangt Irma een bloedzak van een halve liter. Chris kreunt met een van pijn vertrokken gezicht.

ASTRID (TEGEN IRMA)

Vijf milligram morfine.

Irma trekt een lade open om de morfine klaar te maken. Chris slaat licht aan het hyperventileren.

ASTRID

Bloeddruk?

IRMA

Tachtig over twintig.

ASTRID

Zakje trombositensuspensie.

Irma geeft haar een zakje met de bloedplaatjes en Astrid voegt ze toe aan een ander infuus. Claire loopt snel de kamer binnen, terwijl ze nog haar kap rechtschuift en haar handschoenen aantrekt. Zonder op te kijken:

ASTRID

Waar is Bart?

CLAIRE

Hand gekneusd in de koffiekamer.

Alleen Irma werpt even een blik naar haar, Astrid blijft gefocust op de thermometer. Irma ziet dat de pc-voorraad wel erg snel is geslonken:

IRMA (TEGEN ASTRID)

Dit was de laatste zak. Hoeveel moet ik bijhalen?

ASTRID

Laat maar.

Een geladen stilte, alleen doorbroken door de schokkende ademhaling van Chris. Blikwisselingen van Irma en Claire naar Astrid. Chris heeft Claires hand vastgepakt en knijpt erin, alsof hij zich aan het leven wil vastklampen.

CLAIRE (TEGEN ASTRID)

En extra stollingsfactoren-preparaten?

IRMA

Krijgt hij al.

De drie vrouwen kijken in stilte toe hoe Chris ligt te worstelen.

CLAIRE

We kunnen toch wel iets doen?!

Irma kan het niet langer aanzien: ze draait zich om en begint de gebruikte instrumenten en verbandrepen te verzamelen. Er trekt een pijnscheut door het lichaam van Chris.

CLAIRE (CONT)

Er zou toch een vaccin komen?! We hoeven alleen maar tijd te rekken.

ASTRID (TEGEN IRMA)

Meer morfine.

Irma trekt de lade weer open om een nieuwe dosis morfine klaar te maken. Als ze zich omdraait met de spuit, ontspant het lichaam van Chris en... hij blaast zijn laatste adem uit.

Even een stilte, dan begint Claire haar hand los te wrikken uit de dode vuist van Chris. Astrid trekt een laken over het lichaam van Chris.

ASTRID (CONT)

(zakelijk) Desinfecteren met fenol en een dubbele bodybag. Dan gaat deze kamer op slot.

Maar Irma is opeens stilgevallen en staart voor zich uit:

IRMA

Astrid!... Astrid!...

Astrid kijkt haar aan.

CLAIRE (CONT)

Je handschoen.

Er zit een scheur in de rechterhandschoen van Astrid waarachter haar blote huid te zien is. Astrid staart ernaar en kan haar ogen niet geloven.

IRMA

(Fel) WASSEN!

Nu pas komt Astrid in beweging en als een speer verlaat ze de kamer.

Meer teksten

Generation of Change II

Die allgemeine Verzweiflung, das unglaubliche Chaos nach der Auflösung der Sowjetunion wurde vielleicht noch nie so gut geschildert wie hier von Regisseur Maarten van der Duin

Hendrik Steinkuhl

(Osnabrücker Zeitung)

Andere teksten

© Maarten van der Duin | wildwords, 2011-2021